هدف از مطالعه حاضر محاسبه ضرایب اقتصادی صفات مهم گاوهای بومی استان ایلام در سیستم پرورش روستایی بود. ضرایب اقتصادی صفات به صورت تغییر در سود سیستم به ازای یک واحد تغییر در صفت مورد نظر در صورت ثابت ماندن سایر صفات در میانگین جامعه محاسبه گردید. بیشترین سهم درآمدی مربوط به فروش گوساله نر و معادل 88/64 درصد بود. سهم فروش شیر و تلیسه مازاد به ترتیب 64/20 و 70/6 درصد از ترکیبات درآمدی را به خود اختصاص دادند. کمترین سهم ترکیبات درآمدی مربوط به فروش محصولات جانبی شیر بوده و معادل 34/3 درصد به دست آمد. ضریب اقتصادی مطلق برای صفات میانگین تولید شیر، سن در نخستین گوساله زایی، فاصله گوساله زایی، طول عمر واقعی، وزن شیرگیری، وزن دام بالغ، وزن فروش گوساله های نر، نرخ گوساله زایی، زنده مانی گوساله، زنده مانی گاو بالغ و زنده مانی تلیسه به ترتیب برابر 175/11656، 067/6504-، 883/1440، 685/6496، 904/235772، 805/22903-، 062/211074، 946/178706، 019/363672، 84/282537 و 991/75473 برآورد شدند. در رتبه بندی صفات، زنده مانی گوساله و گاو بالغ و وزن شیرگیری در رتبه‌های اول تا سوم قرار گرفتند. وزن فروش گوساله‌های نر و میانگین تولید شیر دوره تولید به ترتیب در رتبه‌های 4 و 7 قرار گرفتند. در سیستم تولید گاوهای بومی ایلام، متوسط تعداد دام در گله حدود 5 رأس می‌باشد و همین امر سبب کاهش سودنهایی سیستم و در خیلی از موارد منفی بودن سود نهایی به ازای هر رأس دام مولد می‌گردد. بنابراین با افزایش اندازه گله، سود نهایی سیستم افزایش می‌یابد.