در این پژوهش، اثرات مولکولی تابش رامان ۷۸۵ نانومتر بر تنظیم ایمنی در مراحل اولیه رشد جنین جوجه بررسی شد. جنین‌های ۳.۵ روزه به‌مدت ۲۴ ساعت در معرض تابش قرار گرفتند. پس از استخراج RNA، توالی‌یابی و آنالیز بیوانفورماتیکی شامل FastQC، Trimmomatic، HISAT2، StringTie، DESeq، شناسایی lncRNA و غنی‌سازی KEGG انجام شد.نتایج نشان داد چهار ژن کلیدی ایمنی شامل IL10RA (Log2FC=−4.4)، IL1B (Log2FC=−4.1)، IL7 (Log2FC=−3.9) و IL15 (Log2FC=−3.3) به‌طور معنی‌داری سرکوب شدند. این ژن‌ها در مسیرهای تعامل سیتوکاین–گیرنده، تنظیم التهاب، تکوین لنفوسیت و ایمنی سلولی نقش دارند.در سطح RNAهای غیرکدکننده، چندین lncRNA با الگوهای هم‌بیانی قوی با ژن‌های ایمنی شناسایی شد. شبکه lncRNA–mRNA نشان داد سرکوب IL1B، IL7 و IL15 با تغییرات هماهنگ در lncRNAهای مرتبط همراه است که احتمالاً از طریق مکانیسم‌های cis، trans و ceRNA کنترل می‌شود.غنی‌سازی KEGG نشان داد ژن‌های سرکوب‌شده عمدتاً در مسیر «تعامل سیتوکاین–گیرنده» متمرکز هستند. کاهش هم‌زمان IL1B، IL7، IL15 و IL10RA بیانگر اختلال در محورهای التهاب، هموستاز لنفوسیتی و تنظیم بازخوردی است.در مجموع، تابش رامان در اوایل تکوین جنینی باعث بازآرایی گسترده ترنسکریپتوم ایمنی همراه با سرکوب ژن‌های سیتوکاینی و تغییر در شبکه‌های lncRNA–mRNA می‌شود و دیدگاهی تازه درباره اثرات مولکولی استرس‌های فیزیکی بر تنظیم ایمنی جنین طیور ارائه می‌دهد