هدف این مطالعه ارزیابی ساختار و قرابت ژنتیکی نژاد hsf کاسپین با استفاده از اطلاعات داده‌های ریزماهواره بود. بدین منظور از اطلاعات ریزماهواره تعداد 117 راس اسب از بانک اطلاعاتی فدراسیون سوارکاری، 401 راس از موسسه تحقیقات علوم دامی کشور و تعداد 361 راس اسب از مسئولان ثبت نژادی اسب کاسپین کشورهای سوئد، نروژ، انگلستان و آمریکا استفاده شد. تعداد الل‌های مشاهده‌شده برای هر جایگاه از شش تا 16 الل با میانگین 27/9 الل بود که جایگاه ASB17 با 16 الل و جایگاه‌های ASB23 و HMS6 با شش الل به ترتیب دارای بیش‌ترین و کم‌ترین تعداد الل بودند. نتایج حاصل از اطلاعات ژنوتیپ SSR نشان داد که علیرغم سابقه اسب کاسپین هر دو جمعیت دارای تنوع ژنتیکی مناسبی بودند. مقادیر میانگین هتروزیگوسیتی مشاهده‌شده در جمعیت کاسپین ایران (03/0 ± 79/0) و جمعیت کاسپین کشورهای خارجی (09/0 ± 77/0) بود. بیش‌ترین مقدار پلی‌مورفیسم نیز به ترتیب در جمعیت کاسپین ایران (06/0 ± 78/0) و جمعیت کاسپین کشورهای خارجی (09/0 ± 73/0) مشاهده شد. براساس نتایج آنالیز‌ ساختار جمعیتی و آمیختگی اسب‌های نژاد کاسپین ایران و کاسپین کشورهای خارجی در گروه‌های جداگانه قرار گرفتند. یکی از دلایل کاهش تنوع ژنتیکی و مقدار هم‌خونی مشاهده‌شده در اسب‌های کاسپین کشورهای خارجی، جامعه آماری کم، جمعیت بسته، تلاقی بین نژادی اسب کاسپین در جهت کاهش نرخ همخونی و اصلاح نژاد پونی‌های نژادهای دیگر می‌باشد. به طور کلی نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد میزان تنوع ژنتیکی اسب کاسپین در شرایط متعادلی می‌باشد هرچند حفاظت و گسترش این نژاد از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.