بررسی روند تغییرات سالانه تبارآمیزی و ارزیابی اثر آن بر صفات رشد در گوسفند نژاد مغانی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانش‌آموخته کارشناسی ارشد اصلاح نژاد دام، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان

2 2- استاد گروه علوم دامی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان

3 دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان- دانشکده علوم دامی و صنایع غذایی- گروه علوم دامی

چکیده

هدف از انجام این مطالعه، برآورد مقدار ضریب درون زادآوری و ارزیابی اثر آن بر صفات رشد، در گوسفندان مغانی بود. در این پژوهش، از رکوردهای مربوط به 7278 رأس بره حاصل از 387 رأس قوچ و 2433 رأس میش که طی سال‌های 1374 تا 1389 در ایستگاه ایستگاه جعفرآباد مغان ، جمع آوری شده بود، استفاده شد. برای برآورد ضریب مزبور و گروه‌های مختلف همخونی از برنامه  CFC استفاده شد. 1019 رأس از کل حیوانات شجره، همخون بودند. میانگین ضریب درون زادآوری برای کل جمعیت و جمعیت همخون به ترتیب برابر 6/0 و 4/4 درصد برآورد شد. بیشترین مقدار همخونی 1/6 درصد و بیشترین حیوانات همخون را حیوانات با ضریب درون زادآوری صفر تا 5 درصد تشکیل دادند که این نتایج در حال حاضر میزان پایین همخونی در این گله را تأیید می‌کند. روند تغییرات سالانه تبارآمیزی برای کل جمعیت 0006/0± 0014/0 درصد و از لحاظ آماری معنی‌دار بود (01/0P<). روند تغییرات سالانه تبارآمیزی برای حیوانات همخون برابر  0026/0± 0047/0-  درصد بوده که از لحاظ آماری معنی‌دار نبود. ضریب تابعیت صفات اوزان تولد، شیرگیری، شش‌ماهگی، نه‌ماهگی و یک‌سالگی از همخونی به ترتیب برابر  046/0، 16/5، 04/1، 07/0 و 95/6- گرم محاسبه شد. با مدیریت همخونی به صورت افزایش آمیزش‌های دور در گله و استفاده از آمیزش نرهای مولد برتر به صورت کنترل شده، می‌توان از اثرات زیان‌آور احتمالی، ناشی از افزایش بیش از حد همخونی جلوگیری نمود.

کلیدواژه‌ها